PAN/PAN love/ink/pixels

someday, maybe i won't mind

2010-09-15T09:43:00.003+03:00

Θυμάμαι, καλοκαίρι πριν πάω 3η λυκείου, τον Γαβριήλ σε μια εντελώς περίεργη πρόβλεψη αυτού που περίμενε ως ωριμότητα, να λέει "ενταξει, hiphop θα ακούμε μέχρι πότε; μέχρι τα 23 μας;" . Εγώ απ' τη μεριά μου, που θεωρούσα κακό το να γράφεις με μολύβι και όποια ερωτευόμουν πίστευα πως θα την αγαπάω με προδομένο πάθος μέχρι το τέλος του κόσμου, είχα ψιλοχαλαστεί με την απιστία του ξαδέρφου μου και μέσα μου έδινα όρκους trueοσύνης, οτι μια ζωή θα ακούω hiphop και οτι όλες οι αλλες μουσικές υπαρχουν για να τις σαμπλάρουμε και κυριως οτι μια ζωή θα φτιαχνω hiphop και μια μερα θα αγοραζα και σαμπλερ για να το φτιαχνω οπως οι μεγαλοι.

Οταν 2 χρονια μετα ηρθε εκεινη η αγια στιγμη που μου κανε δωρο ο πατερας μου το πρωτο μου σαμπλερ, αφηνοντας στην ακρη της αιματηρες προσπαθειες να φτιαχνω κομματια που δε κλωτσανε πολυ με το play-pause-rec απ τα κασετοφωνα μου, ειχα ηδη αφησει στο πλάι και λιγα απ τα κολληματα μου και δοκιμαζα να φτιαξω και καποια πιο "περιεργα" πράγματα΄ εξάλλου ειχα αγοράσει και το how to operate with a blown mind των lo-fidelity all stars, κατι συνεβαινε και με τους radiohead τοτε, δεν ηθελε και πολυ. Μεσα στα χρονια που ηρθαν πηρα ενα midi keyboard για να παιζω και δικες μου μελωδιες, καποια μικρα παλια keyboards, κι αλλο ενα σαμπλερ, καποια πεταλακια και παντα ψιλοεψαχνα τι παιζει στο χωρο των softsynths.

Για να μην μακρυγορω, ακομη δεν εχω καταλαβει τι εγινε απο τοτε που ελεγα "α μωρε μ' αρεσει να φτιαχνω καμια μουσικουλα που και που" μεχρι την στιγμη πριν δυο χρονια, που συνειδητοποιησα πως πλεον το υλικο που ειχα στα χερια μου μ' αρεσε αρκετα ωστε να θελω να το μοιραστω με κοσμο. Απο τα δεκατέσσερα κομματια που ειχα ξεχωρισει τοτε, πεταξα πολλα τελικα, στην πορεια προεκυψαν μερικα καινουρια και περασα ουσιαστικα τον τελευταιο μισο χρονο πριν μπω στο στρατο να κοβω, να ραβω, να προσθετω κατι εδω, να βγαζω κατι απο κει και να προσπαθω να φτασω στην εικονα αυτου του συνολου που ειχα στο μυαλο μου ως τον "πρωτο μου δισκο".

Τα 9 κομματια που αποτελουν το "Someday, maybe i won't mind" στο κεφαλι μου είναι ενα μιγμα απο όλα οσα με κανανε οτι ειμαι ως σημερα και με αγαπη και ευγνωμοσυνη θελω να βγαλω απο μεσα μου για να παω παρακατω.

Ευτυχως ειναι πολλοι οσοι με εχουν στηριξει στα διαφορα πραγματα που κατα καιρους φτιαχνω, απο φιλους, απο μουσικους, απο ανθρωπους που κανανε χρησιμοτατες κριτικες' απο μικρος ενιωθα τυχερος για πολυ κοσμο απ το περιβαλον μου, αλλα χωρις πολλα-πολλα, πανω απ' ολους ευχαριστω τον βασίλη για την συγκινητικη του πιστη.

Το "Someday, maybe i won't mind" υπαρχει ολοκληρο για streaming εδώ, και μπορεις να το κατεβασεις μαζι με το booklet του, πληρωνοντας τουλαχιστον ενα ευρω.

η τεχνη στο 98 ΤΜΧΕΘ

2010-07-04T15:05:00.002+03:00

ΣτρΜχ

2010-05-14T09:24:00.005+03:00

Τελικα τα πραματα δεν πηγαν οπως τα υπολογιζα κι ετσι για τους επομενους 7,5 μηνες θα ειμαι στο στρατο. Ελπιζω συντομα να βρω τους ρυθμους μου και να μπορω να συνεχισω τη δουλεια απο ενα σημειο και μετα γιατι στον εναμιση μηνα που περασα συνολικα φετος και περσυ στο κεντρο δε τραβηξα γραμμη. Στη μοναδα λεει θα ειναι αλλιως. Θα δουμε.

Καλά να περνατε εσεις εξω, ωρες ωρες σκεφτομαι πως χρειαζεστε περισσοτερο κουραγιο απο μας που τη βγαζουμε στον μικροκοσμο του ΕΣ.

YΓ: περυσι μου κατσε πανω στην αδεια ορκομωσιας να δω τους mogwai, φετος πανω στην αδεια μεταθεσεως θα δω Κορε Υδρο και Εlectric Litany. Τουλαχιστον απο τυχη παω καλα.

common comics extras

2010-04-16T09:18:00.000+02:00

Εκτος απ' το Common Comics #5 (λεπτομερειες εδώ) στο comicdom θα εχω και καποια συνοδευτικά του.

30 αριθμημενα cd με το soundtrack του, καθε ενα με διαφορετικο εξωφυλλο στο χερι, με τιμη 3 ευρω. Το soundtrack μπορειτε να το κατεβασετε δωρεαν απο εδώ.

Eδω τα βλεπετε παρατεταγμενα στο κρεβατι μου. Αφου εβγαλα τη φωτογραφια κυλιστηκα πανω τους και τα λουστηκα. Καπως έτσι

Επίσης έφτιαξα έναν Οδυσσεα, υψους 50 cm, ο οποιος θα κληρωθει σε καποιον απ' αυτους που θα αγορασουν Common Comics #5.

Tα λεμε στο Con!

Common Comics #5 : Purr

2010-04-13T14:03:00.003+02:00

Το 6ο προσωπικό μου κομικς αλμπουμ και 5ο της σειρας Common Comics κανει ντεμπουτο στο Comicdom Con Athens 2010, και δε θα μπορουσα να ειμαι πιο χαρουμενος. Κλασσικα, απ'την Giganto, 48 σελιδες 24χ17 cm, δίχρωμο εξωφυλλο και μονόχρωμο εσωτερικό, με καφε μελάνι σε χαρτι σαμουα.

Οταν ειμαι στη διαδικασια δημιουργιας ενος τευχους του Common ειναι η φαση που δε με νοιαζει τιποτα αλλο, που μπορω να ειμαι βιδωμενος στο σχεδιαστηριο ολη μερα και να μην καταλαβαινω ωρες, απλα να σχεδιαζω διαρκως γι' αυτο το που θεωρω την καλυτερη δουλεια μου την δεδομενη στιγμη.

Στο Common Comics #5 : Purr κλεινει η ιστορια που ξεκινησε στο Common Comics #3: Gong. Για δελτιο τυπου και δειγματα σελιδων μπορειτε να πατε στο σχετικο τμημα του καινουριου site της Giganto. Περισσοτερα δειγματα σελιδων υπάρχουν στο σχετικο τμημα του site μου, ενω μπορειτε να κατεβασετε το soundtrack απο εδώ.

Αυριο μεθαυριο θα εχω κανα δυο extras που θα μπορειτε να βρειτε απο μενα στον παγκο της Giganto. Για extras των αλλων καινουριων κυκλοφοριων της Giganto απο Tasmar και ΗΕΗΕ! team μπορειτε να επισκεφθειτε το blog της Giganto που εχει παρει φωτια αυτες τις μερες.

a re/flow diary

2010-04-12T14:34:00.006+02:00

Το Σαββατο πουμας περασε στο "9" της Ελευθεροτυπιας. 4 σελιδες για τα live , στην ταρατσα στην απανω σκαλα τα παλια τα χρονια.

a re/bel diary

2010-04-05T20:53:00.003+02:00

Ηταν αργα οταν πηρα χαμπαρι οτι το "9" κυκλοφορησε Παρασκευη αντι για Σαββατο, λόγω αργιας. Η ιστορια που ειχα ήταν αυτή.

μόνο αγάπη

2010-04-02T13:44:00.002+02:00

αυτο ηταν

2010-03-30T17:30:00.003+02:00

To Common Comics #5 : Purr πλεον εφυγε απ' τα χερια μου και εχει παρει το δρομο για το τυπογραφειο. Αυτο εδω ειναι το spread του εξωφυλλου του.

Συντομα θα ανεβουν sample pages τόσο στο site μου οσο και στο site της giganto.

Τι κανεις εδω;

2010-03-27T06:16:00.002+02:00

still common comics

2010-03-23T12:44:00.002+02:00

Tελικα το Common Comics #5 θα έχει τον υπότιτλο Purr, και θα εχει καρε σαν το αποπανω. Με κλικ στην εικονα το βλεπεις σε fullscreen.

τι κανω αυτες τις μερες

2010-03-17T19:00:00.003+02:00

Παλευω με τετοιου ειδους σελιδες για το common comics #5. Εχω αλλες 2 τετοιες να βγαλω για να επιστρεψω στις "φυσιολογικες". Αριστερα ειναι ολόκληρη η σελίδα και δεξια ένα καρέ, οπως το βλεπω στην οθονη μου οταν δουλευω τους τονους του γκρι.

Ξυπναω νωρις και κοιμαμαι αργα, και στο ενδιαμεσο σχεδιαζω χωρις να κανω τιποτα αλλο. (Τρωω. Επισης κανω και μπανιο που και που.) Όταν ομως προκειται για καποιο απ΄ τα common, σχεδον δε με πειραζει που δεν εχω μια και που το αυριο φαινεται χιλιες φορες χειροτερο απ' το τωρα.

common comics recap

2010-03-12T16:08:00.001+02:00

Στην τελικη ευθεία για το Common Comics #5. Το καρε στο οποιο μολις εκανα τονους.

seconds

2010-03-05T01:50:00.003+02:00

Σημερα επιασα να σχεδιαζω μια δισελιδη ιστορια, αυτη τη φορα με μαρκαδορακι 0.1. Ειναι για ενα κοριτσι με σπυρια και ορμες χωρις στοχο που ξεκιναει να χορευει στο δωματιο της. Αυτο εδω ειναι το πρωτο καρε.

Σε κανα μηνα στο "9" της Ελευθεροτυπιας.

Τελειωνω κι αυτη την ιστορια και μπαινω στην τελικη ευθεια για να τελειωσω το Common Comics #5.

2010-03-04T14:27:00.003+02:00

Στην FAQ που κυκλοφορει απο σημερα και για μια βδομαδα ακόμη, έχει μερικες ερωτησουλες που μου κανανε. Κριμα ρε γαμωτο που δεν βαλαν τη φωτογραφια που φαινομαι αληθινος ροκσταρ, εδω δεν ειμαι παρα ενα λαϊκο πάντα.

http://farm2.static.flickr.com/1079/887295065_419b11f6a8.jpg

εφιαλτικα επικαιρο

2010-03-02T23:41:00.000+02:00

BBoyFail

2010-03-02T03:00:00.002+02:00

Απ το γεφυρι της Αρτας που σχεδιαζω μια βδομαδα τωρα.

a re/cap diary

2010-03-01T02:25:00.001+02:00

Προχθες στο "9" της Ελευθεροτυπιας.

flow

2010-02-24T17:06:00.003+02:00

3 τριχες στη μουρη, μαλλι που μακραινε και ραπ σα δαιμονες. Μυτιληνη 1998.

Η ιστορια επαναλαμβανεται μερικες φορες.

recanalize

2010-02-06T06:30:00.004+02:00

Στις χαρες και στις λυπες μαζι. Χο.

Ενα καρεδακι απο ενα τετρασελιδο που σχεδιαζω αυτες τις μερες.

Mε κλικ στην εικονα, βλεπεις fullscreen το κακο σουτ.

a re/act diary

2010-02-01T15:00:00.005+02:00

Δημοσιεύθηκε το Σάββατο, 30 Ι ανουαρίου 2010, στο "9" της Ελευθεροτυπίας. Κλικ στις εικονες για fullscreen.

κο κο κο

2010-01-21T04:02:00.004+02:00

Με κλικ στην εικονα βλεπεις και κόκο.

Μολυβια, brushpen, λευκος μαρκαδορος, ξυλομπογιες, ξηρα παστελ, photoshop. Eνα καρε απο ενα δισελιδο που σχεδιαζα σημερα.

kid a? (ψαγμενο αστειο)

2010-01-19T15:55:00.003+02:00

Ενα καρε που μολις ολοκληρωσα απ' τη σελιδα 22 του επερχομενου Common Comics #5.

Μπορει να μη ξερω ακομη τον υποτιτλο του τευχους, ξερω ομως πως θα κυκλοφορησει στις 16 Απριλιου 2010 στο Comicdom Con Athens, ως συνηθως απ' τις εκδοσεις Giganto.

Eπισης ξερω πως οταν σχεδιαζω για CC, χαλαρωνω οσο δεν παει. Ομορφα. Η συγκεκριμενη σελιδα σχεδιαστηκε υπο την επηρεια του fantasmix#1.

a re/view diary

2010-01-17T15:56:00.005+02:00

click στις εικονες για full size

Κυκλοφορησε χτες με το "9" της Ελευθεροτυπιας.

Το γραψα κι εκανα το -υποτιθεμενο- ντεκουπαζ και λετερινγκ στις 9 το πρωι της Πρωτοχρονιας, μολις ειχα γυρισει απ' εξω. Μετα επεσα για υπνο και αφου δεν βρηκα κατι που να με ενοχλει το σχεδιασα και το χρωματισα.

a re/play diary

2010-01-10T15:25:00.003+02:00

Κυκλοφορησε χτες στο "9" της Ελευθεροτυπιας.

you 're my happy thought when i fall

2010-01-08T03:38:00.003+02:00

Για καποιο λόγο μου πηρε 5 μηνες να ξαναασχοληθω με το common comics #5. Ειναι το οτι δεν θελω να βιαζομαι οταν το φτιαχνω. Ουσιαστικα περιμενα να ξαναηρεμησω, γιατι οταν σχεδιαζω common δεν υπαρχει κατι αλλο για μενα, ειναι η πολυτελεια που εχω κερδισει, να κανω αυτο που γουσταρω χωρις να με νοιαζει οτι δε μπορω να ζησω ανετα απ αυτο. Θα γινει κι αυτο καποτε, για την ωρα ειναι απλα το καμαρι μου, να λεω τις ιστοριες μου, να φτιαχνω τα βιβλιαρακια μου, να προσθετω στη βιβλιοθηκη μου ακομη ενα πραγματακι που χω φτυσει αιμα για να βγει.

Το common comics #5 θα ειναι το "βουητο", δε μπορω να το εξηγησω ακριβως, αλλα στη τελικη γι αυτο φτιαχνω 48σελιδα βιβλιαρακια, κι οχι killer one-liners στο twitter.

a relic diary

2010-01-04T02:21:00.005+02:00

Κυκλοφορησε το Σαββατο 2 Ιανουαριου στο "9" της Ελευθεροτυπιας. Με κλικ σε καθε εικονα την βλεπεις fullscreen.

μα πανω απ'ολα (και ολαφ τα)

2009-12-28T08:19:00.004+02:00

Με μεγαλη διαφορα το πιο αρρωστο out of context καρε που εχω σχεδιασει ποτε. Μεσα στο κομικς λειτουργει μια χαρα, και αληθεια τιποτα περιεργο δε συμβαινει. Καποτε θα ζουμε σε ενα κοσμο που α) ο κοσμος θα διαβαζει ευλαβικα κομικς και β) εγω θα εχω λογο στην Κοναμι. Και τοτε το pro θα ξαναγινει ωραιο παιχνιδι κι οχι fifa 2001- σεντρα-αναποδο ψαλιδι-γκολ-ισοφαριση σε 17-17.

Το καρε ειναι απο ενα δισελιδο με τον τιτλο "a replay diary". Απ' τα πιο αγαπημενα μου για την ωρα. Θα κυκλοφορησει λογικα στο δευτερο τευχος του καινουριο χρονου στο "9" της Ελευθεροτυπιας, δλδ λογικα το δευτερο Σαββατο του 2010.

Για το τι θα κυκλοφορησει στο πρωτο τευχος του '10 θα τα πουμε σε λιγες μερες. Μεχρι τοτε διαδωστε την αγαπηκαιταρχιδιαμου, μερες που ναι.

οδηγος ευτυχιας σε τρια βηματα

2009-12-22T02:46:00.003+02:00

α) πειθεις τον πατερα σου πως το παλιο του φορητο πικ απ δε κινδυνευει μαζι σου

β) το βαζεις στη μπριζα

γ) βαζεις το "ολη η αληθεια..." να παιζει

top 20 δισκων της δεκαετιας / # 01

2009-12-20T13:59:00.005+02:00

#01 Lift your skinny fists like antennas to heaven Godspeed You! Black Emperor (2000)

storm [22:32]

lift yr. skinny fists, like antennas to heaven... [00:00 - 06:15]
gathering storm [06:15 - 17:25]
"welcome to barco am/pm..." [l.a.x.; 5/14/00] [17:25 - 18:40]
cancer towers on holy road hi-way [18:40 - 22:32]

static [22:35]

terrible canyons of static [00:00 - 03:34]
atomic clock [03:34 - 04:43]
chart #3 [04:43 - 07:22]
world police and friendly fire [07:22 - 17:10]
[...+the buildings they are sleeping now] [17:10 - 22:35]

sleep [23:17]

murray ostril: "...they don't sleep anymore on the beach..."[00:00 - 01:10]
monheim [01:10 - 13:24]
broken windows, locks of love pt. III. / 3rd part [13:24 - 23:17]

antennas to heaven [18:57]

moya sings "baby-o"... [00:00 - 01:00]
edgyswingsetacid [01:00 - 01:58]
[glockenspiel duet recorded on a campsite in rhinebeck, n.y.][01:58 - 02:45]
"attention...mon ami...fa-lala-lala-la-la..." [55-St.Laurent][02:45 - 04:03]
she dreamt she was a bulldozer, she dreamt she was alone in an empty field [04:03 - 13:46]
deathkamp drone [13:46 - 16:55]
[antennas to heaven...] [16:55 - 18:57]

Αρκει να διαβασω το τρακ λιστ για να συγκινηθω.

top 20 δισκων της δεκαετιας / # 02

2009-12-19T12:06:00.002+02:00

#02 ( ) Sigur Ros (2002)

Γιατί δε γίνεται να ξεκινησει το παραπανω κομματι χωρις να ακουσω και ολο τον υπολοιπο δίσκο. Γιατι το ακουγα για ενα μηνα σερι, στο ρηπητ χωρις να βαλω να ακουσω στο σπιτι αλλη μουσικη. Γιατι εκεινος ο μηνας ηταν με διαφορα ο πιο ευτυχισμενος, ο πιο ακραια ομορφος μηνας της ζωης μου.

Γιατι την πρωτη φορα που ακουσα το τελευταιο κομματι του δισκου ειναι απ τις πιο εντονες αναμνησεις μου στο Βολο, απ τη μια στιγμη στην αλλη βρεθηκα να εχω ενα απ τα συγκλονιστικοτερα τραγουδια που χω ακουσει στη ζωη μου κι εγω ειχα μεινει στο χερι με ενα τριφτη κι ενα κομματι τυρι.

Γιατι περιμενα 4 χρονια να τους ακουσω λαηβ, και οχι μονο η υπερβολικη αναμονη και οι προσδοκιες που συσσωρευτηκαν δεν χαλασαν κατι απ τη μαγεια, αλλα τελικα υπηρχε και κατι παραπανω που δεν θα μπορουσα να εχω φανταστει και δε μπορω να περιγραψω.

H ψηφοφορια για τους καλυτερους δισκους της χρονιας και της δεκαετίας διοργανωνεται απ τον gone for sure και για οσους ενδιαφερονται να βλεπουν την συνολικη πορεια της ψηφοφοριας απ τα 84 ατομα που συμμετεχουν, ο Ikrory21 τα μαζευει κάθε μερα εδώ

top 20 δισκων της δεκαετιας / # 03

2009-12-18T02:02:00.003+02:00

#03 Όλη η αληθεια για τα παιδια του 78 Κορε.Υδρο. (2009)

Για το χιουμορ, για την αγαπη, για το παθος, για την τρελα, για την υγιη αδιαφορια, για την δημιουργια. Για την στιγμη της ζωης μου που πιασαν ολα να φαινονται πως σιγα σιγα κουμπωνουν. Γιατι θα τον ακουω σε χ χρονια και θα κλαιω, ειτε κουμπωσαν ολα, ειτε οχι.

top 20 δισκων της δεκαετιας / # 04

2009-12-17T00:02:00.004+02:00

#04 In rainbows Radiohead (2008)

Αυτο το πραμα ειναι η ηρεμια.

Δεν ειναι καποιος γλυκερος ψυχαναγκασμος του στυλ "ολα θα πανε καλα", ειναι η ηρεμια του "ξερω τι κανω και γιατι το κανω και που θα με οδηγησει".

Αυτος ο δισκος ειναι εμπνευση για τροπο ζωης.

Don't get any big ideas. Xα!

μ' αυτα και μ' αυτα

2009-12-16T23:47:00.002+02:00

"Zουμε σε κβαντα παγωμενων στιγμων και παλευουμε να πιασουμε το ρυθμο. Κρυφοκοιταζουμε σε τυχαιους καθρεφτες ελπίζοντας για το καλυτερο. Ξεκαρδιζομαστε για να μη νιωσει κανεις πως δεν πιασαμε το αστειο"

top 20 δισκων της δεκαετιας / # 05

2009-12-16T12:14:00.003+02:00

#05 Happiness Sebastien Schuller (2006)

Aπλα πραματα εδω περα. Μονο ομορφες μελωδιες, μονο ομορφοι ηχοι. Δε ξερω τι να πω, ειναι σα να προσπαθω να εξηγησω γιατι αγαπω καποιους ανθρωπους, ειναι τοσο στη φυση μου αυτος ο δισκος που ηταν απλα θεμα χρονου ποτε θα τον συναντουσα.

Θυμαμαι και πως εγινε αυτο.. Σε live των Diorama στη Θεσσαλονικη, ο Βασιλης απο accra minoa μου τον ανεφερε με το πιο φυσικο υφος του κοσμου, κι αφου ξεπερασαμε το αρχικο μπερδεμα "ναι αυτον τον house dj δε λες,οχι δε λεω αυτον" η προταση ηταν απλη. "Ε, ακου, θα πεθανεις."

top 20 δισκων της δεκαετιας / # 06

2009-12-15T08:57:00.003+02:00

#06 Origin of symmetry Muse (2001)

Για όλες τις εκδρομες το καλοκαιρι του 2002 με το αμαξι του Γαβριηλ, απο Μολυβο μέχρι Πλωμαρι και απο Μυτιλήνη μεχρι Σιγρι, κατεβασμενα παραθυρα, αέρας να μας χτυπαει, εμεις ξοδευαμε με χαρα τα λεφτα που κερδιζαμε δουλευοντας μαζι στο θειο μου, σε σουβλακια, καρτ και αλκοολ με συνεση, φλωρικες στρατηγικες που μας κρατησαν αποτελεσματικοτατα μακρυα απο τουριστριες και ψυλομητες μυτιληνιες, μια παραλιγο βουτια με το αμαξι στη θαλασσα, χαμενα κλειδια του αμαξιου στον πατο της θαλασσας, το τελευταιο καλοκαιρι που εφτανα το στεφανι της μπασκετας και αλλα τετοια ειναι το origin of symmetry.

Επισης ο Bellamy τοτε ηταν ιδιος ο Νικος. Ακαταλαβιστικα "καρφακια", λεπτος και κοντος. Χοχο..

top 20 δισκων της δεκαετιας / # 07

2009-12-14T13:36:00.003+02:00

#07 Her liquid arms Diorama (2001)

"The words i have, the spells i know, were not enough to make you happy"

Το πρωτο πραγμα που θυμαμαι να ακουω απ αυτο το αλμπουμ, οταν για καποιο λογο καταληξαμε στο τοτε χοροστασιο μαζι με accra minoa μετα απο συναυλια mogwai. Δισκος συνδεδεμενος με μια εποχη που ταυτοχρονα ηταν μαλακισμενη και ομορφη, γιατι γενικα τιποτα δεν εδειχνε να πηγαινει καλα, κι αυτο ειναι βλακεια οταν εισαι 22-23, αλλα ηταν πολυ κοντα στον τελικο πατο, που απο κει ανεβαινεις.

Σοκ για τον αδαη εμενα, που ακουγα πρωτη φορα μουσικη που ταυτοχρονα ηταν χορευτικη και θλιμμενη. Μαγεια για τον αδαη εμενα. Τεραστια μουσικη επιρροη μεχρι σημερα.

Βασιλη,to "κομματι που δε δειχνει να κολλαει με τον δισκο" ειναι οτι καταλαβα απ αυτον εδω τον δισκο (και απ το Αmok των Diary of dreams).

top 20 δισκων της δεκαετιας / # 08

2009-12-13T09:56:00.003+02:00

# 08 Υοu are there Mono (2006)

Κατ' αρχην μιλαμε για τους Ιάπωνες Μοno. Αυτο ναι, παμε...

Για οποιον δεν εχει ακουσει τους Mono, παρα μονο ξερει πως ειναι κατι Ιαπωνες ποστροκαδες, ας δωσει μια ευκαιρια. Εδω εχουμε το τυπικοτατο ποστ ροκ σχημα "παιρνουμε μια μελωδια και χτιζουμε και κορυφωνουμε και κορυφωνουμε και πνιγομαστε στο distortion" αλλα το θεμα ειναι πως σαν τους Mono δε το κανει κανεις.

Και το κυριοτερο θεμα ειναι πως οι μελωδιες των Mono ειναι αυτο που θα πρεπε να κατανοει η πλειοψηφια του κοσμου ως "μελωδια". Εξηγουμαι: εχω βρεθει απειρες φορες στη δυσαρεστη θεση να ακουσω καποιον ανθρωπο να λεει "ααα ωραια μελωδια" μονο και μονο επειδη ακουσε κατι να το παιζει ενα γλυκο πιανακι ή ενα μεταλοφωνο. Oχι. Μελωδια ειναι αυτο που κανουν (και) οι Μοno. (Ή οι Mogwai.)

Επισης το You are there κλεινει με το "Μοοnlight".

Ειπαν για το "Moonlight" εξεχουσες προσωπικοτητες της Κατερινης:

"Ναι, ναι παρτο δισκαρα ειναι... Α! Και οταν φτασεις στο 6, μη χαλαστεις... συμβαινουν αυτα" Γ.Λ.

"Θαλασσα" Δ.Τ.

"Μπω μπω μπω!" Γ.Α.

top 20 δισκων της δεκαετιας / # 09

2009-12-12T17:43:00.004+02:00

#09 Ηail to the thief Radiohead (2003)

Εδω μιλαμε για αγνη ιδιοφυια. Οτι πηγε να γινει μπαχαλο στα (γαματα) Κid A και Amnesiac, εδω ειχε γινει γνωση και κατακτημενη δυναμη και σε συνδυασμο με την προ πολλου κατακτημενη δυναμη του ok computer, στο hail to the thief συνεβη μαγεια. Ισως ο πιο διαυγης δισκος της δεκαετιας, οπως αντιλαμβανομαι εγω την διαυγεια. Μακαρι να το χα συνδεσει με κατι αγαπημενο, αυτος ο δισκος στο στεκει στο #9 των αγαπημενων μου δισκων, ετσι ξερα επειδη ειναι γαματος, επειδη καθε ενα κομματι ειναι ενα αριστουργημα, επειδη υπαρχουν αλλοι 8 δισκοι που μπλεχτηκαν για καποιο λογο περισσοτερο στη ζωη μου.

top 20 δισκων της δεκαετιας / #10

2009-12-11T08:38:00.003+02:00

#10 Misery is a butterfly Blonde redhead (2004)

"Λοιπον μαλακα ακου κομματι" . Κατεβαιναμε απο Βολο για Αθηνα με το αυτοκινητο του Γιαννη, σε ενα απ' αυτα τα 3-4 ταξιδια που π α ν τ α ο ενας απ τους δυο θα ανακαλυπτε καποια γαματη μουσικη χαρη στον αλλον.

Αυτη τη φορα θα ηταν για αρχη το "elephant woman", ενα απ τα πιο απιστευτα opening tracks που μπορω να σκεφτω, και για καποιο λογο ο αλλος δε μου το βαλε να το ακουσω καπου στις Αλυκες Βολου, αλλα κάπου στην Χαλκηδονα. Εμεινα μαλακας, έγραψα σε φλασακι ολο τον δισκο (μαζι και το "the fall of math" απο 65dos ) και πηγα σπιτι για να ακουσω τον δισκο που πρεπει να ακουσα το περισσοτερο στο τελος του 2005 -κλασσικα δηλαδη με καθυστερηση τουλαχιστον ενος χρονου απ την κυκλοφορια του.

Μ αρεσει σε ενα δισκο που δεν πετας τιποτα (αντε ισως το Εquus.. ή οχι) να παιζουν με τοση ανεση κομματαρες με απιστευτες μελωδιες που αν χρειαστει θα γινουν cheesy χωρις κομπλεξ, κι εδω ειχε elephant woman, falling man,melody κλπ αλλα κυριως ειχε pink love.

top 20 δισκων της δεκαετιας / #11

2009-12-10T09:15:00.003+02:00

#11 Happy songs for happy people Mogwai (2003)

Στο "Happy songs for happy people" υπαρχει το "Κilling all the flies" και αλλα 8 κομματια. Δε θελω να πω, πως τα υπολοιπα κομματια δεν ειναι ομορφα. Αυτο που θελω να πω ειναι πως οποιοσδηποτε δισκος περιειχε το "Killing all the flies" θα μπορουσε ευκολα να ειναι στους αγαπημενους μου.

Η ευτυχης συγκυρια ειναι πως ολα ειναι πανεμορφα εδω μεσα, απλα ετυχε το 4ο τρακ να ειναι ενα κλικ πιο πανω.

Kαι το σιγουρο ειναι πως αυτος ο δισκος, δε με κανει χαρουμενο, αλλα σιγουρα με κανει ευτυχισμενο καθε φορα που τον ακουω (ή σκεφτομαι πως υπαρχει).

top 20 δισκων της δεκαετιας / #12

2009-12-09T06:36:00.003+02:00

#12 Φτηνη ποπ για την ελιτ Κορε.Υδρο. (2006)

Το σοκ που έπαθα οταν τους ειδα live πρωτη φορα (κατα τυχη) δεν περιγραφεται. Είναι εκεινεις οι στιγμες που νιωθεις πως οτι ακους ειναι τελειο και στο δρομο για το σπιτι ανυπομονεις να φτασεις για να βρεις καπως να ακουσεις ξανα τις μουσικαρες και τις στιχαρες που ακουγες πριν λιγο, και εχεις και την αμφιβολια πως "ισως να φταει που ηταν live". Οταν τρακαρα μετωπικα με το live των Κορε.Υδρο. η πιο προσφατη κυκλοφορια τους ηταν το "Φτηνη ποπ για την ελιτ", κι εγω το ακουσα τοσο που δεν ειχα ξανακουσει μεχρι τοτε δισκο κι αντι να το σιχαθω συνεχισα να το ακουω και τελικα κατεληξα πως τον λατρευω αυτον τον δισκο, και αρχισα να περιμενω υπομονετικα ποτε θα ξαναβγαλουν δισκο και ποτε θα τους ξαναδω live.

Δισκο ξαναβγαλανε... (to be continued)

top 20 δισκων της δεκαετιας / #13

2009-12-08T11:04:00.002+02:00

#13 Never, never land U.N.K.L.E. (2003)

Η κομβικης σημασιας, γι αυτο το τοπ-20, συμφοιτητρια Λιάνα που λεγαμε εδω, δανεισε για να μην παρει μεχρι στιγμης πισω και αυτο το cd της. Το αστειο που συνειδητοποιω τωρα μ' αυτα τα δυο cd βλεποντας τις ημερομηνιες κυκλοφοριας ειναι πως πρεπει να τα χε παρει ελαχιστες μερες πριν μου τα δανεισει.. Αρκετα εντυπωσιακο, και συναμα αποτελει την εξαιρεση στον κανονα που ειχα διατυπωσει σχετικα με τον Βολο, οτι δηλαδη προκειται για μια πολη που για να φτασει το οτιδηποτε εκει (cd,συγκροτημα,νεο) πρεπει να κανει παρακαμψη και συνηθως δεν την εκανε.

Το Νever,never land για μενα ηταν ο δισκος που μ εβαλε στη διαδικασια να προσπαθησω να κανω remix με το σαμπλερ μου, φυσικα η προσπαθεια στεφθηκε με παταγωδη αποτυχια, αλλα το πιανο του "in a state", τα απανθρωπα φωνητικα του 3D στο "invasion" και η συγκινηση που ενιωθα ακούγοντας το ιντρο του δισκου, θα μου θυμιζουν παντα την εποχη που ενθουσιαζομουν με το τιποτα χωρις καμια προφυλαξη, ενω τωρα που ειμαι εξυπνος εχω το νου μου και να δουμε τι σκατα θα μου μεινει στο μελλον.

top 20 δισκων της δεκαετιας / #14

2009-12-07T07:23:00.003+02:00

#14 Room on fire The strokes (2003)

"Έλα, βρηκα αυτο το δισκακι, έχω πάθει πλάκα, ειναι τελειο, ότι πρεπει για χαλαρωμα μετα το μεσημεριανο σεξ"

Δε ξερω αν εχει να κανει με το γεγονος, πως (κλασσικα) "ανακαλυψα" τους Strokes στον δευτερο δίσκο (και με 2 χρονια καθυστερηση απ την κυκλοφορια του) , κι αυτο ηταν το πρωτο μου ακουσμα, αλλά αληθεια παιδια η σειρά πάει "room on fire", "first impressions on earth", "is this it", και το λεω αυτο γιατι δε μ ενδιαφερει τι εφερε πισω το rock n roll γιατι δεν ακουγα ποτε rock n roll. Οσο νοημα εχει βεβαια εχει να συγκρινεις δισκους των Strokes, αφου μιλαμε για καλη μουσικη παντου, πανεμορφες κιθαρες παντου και τις γαματες τραγουδιστικες ερμηνειες παντου.

Aυτο με το μεσημεριανο σεξ δοκιμαστε το παντως, πριν κατα λαθος κανει σεξ στ αληθεια κανας free press συντακτης και καταντησει αηδια.

Καλη βδομαδα!

top 20 δισκων της δεκαετιας / #15

2009-12-06T13:37:00.004+02:00

#15 Future perfect VNV NATION (2002)

Εδω μιλαμε για ζορια. Ο δισκος δεν ειναι δυσκολος ή κατι τετοιο. Το μονο κομματι που σε ανταμοιβειγια την υπομονη σου ειναι το structure, που μετα απο κανα 4λεπτο απο ντουπ και μπλιπ καταληγει σε ενα πανικο μιας πανεμορφης μελωδιας με synths και θορυβο. Κατα τ αλλα μιλαμε για τραγουδια που κανανε οπως εμαθα αργοτερα τους χαρντκορ οπαδους τους να ξενερωσουν, γιατι δεν ηταν τοσο σκληρα ή σκοτεινα.

Εγω δε μπορω να ξερω, δεν ειχα ακουσει κατι αλλο δικο τους προηγουμενως όταν ο Γιαννης μου εβαλε ν' ακουσω "ενα απο τα 3 πιο ομορφα τραγουδια στην ιστορια της μουσικης". Το beloved εννοουσε, και ναι δεν απειχε καθολου απ την αληθεια, ξερω οτι υπαρχουν πολλα κοριτσακια που δεν προκειται να ακουσουν ποτε τιποτα αλλο απο VNV αλλα να λενε "πωωω ναι ρε σσσσσυυυυ μπηλοβντ!!!" αλλα ναι για τετοια κομματαρα ολοι εχουν δικιο.

Ακουγοντας τον υπολοιπο δισκο τα χριστουγεννα του 2005* , εποχη γνωστη και ως Η Πιο Σκατενια Περιοδος Της Ζωης Μου, δεν ηθελα και πολυ για να κολλησω. Τα ζορια ηταν δικα μου. Εδω εχουμε κομματαρες, αλλα κυριως εχουμε δισκο, υπαρχει μια γενικη αισθηση, πολυ δυνατη πως αυτα τα κομματια ανηκουν σε μια οικογενεια, υπαρχει ενα συγκεκριμενο κλιμα, και για καποιο λογο παρ' οτι ειναι σκοτεινα κομματια απο καπου (οπως το καταλαβαινω εγω) προκυπτει ενα φως και μια παιδικοτητα και μια ευθυτητα.

Ομορφα πραγματα γενικα, αυτη η φαση θα μου θυμιζει να ειμαστε στο Underworld με Βασιλη (που ηξερε) και Κατια και Γιαννη, και να ακουμε μουσικαρες εκστασιασμενοι, και ενα γαματο φορεμα που χε παρει η Σοφια γιατι "θα ειναι τελειο για το Underworld" αλλα μεχρι να γυρισουμε Αθηνα απ το Βολο και να παμε, το Underworld ειχε αλλαξει ή εμεις ή κατι τετοιο.

top 20 δισκων της δεκαετιας / #16

2009-12-05T10:30:00.002+02:00

#16 He has left us alone but shafts of light sometimes grace the corner of our rooms A silver Mt. Zion (2001)

Απο περιεργεια ειχα αρχισει να ψαχνω ολα μαζι τα side projects των Godspeed, και ειχα κανει απ' τους Α silver Mt. Zion την αρχη, για να πιστεψω πως ξανοιγοταν μπροστα μου ενας καινουριος υπεροχος κοσμος φανταστικης μουσικης. Οχι οτι επεσα ιδιαιτερα εξω, μιλαμε για projects που στο 90% τους προκειται εχουν να πουν πολλα πραγματα, αλλα οι μονοι που πηραν την κατασταση απο κει που δειχναν να την αφηνουν οι Godspeed, και να την πανε λιγο παραπερα ειναι οι ASMZ.

Αυτος ειναι ο πρωτος δισκος τους, ενας κοσμος ολοκληρος, και αυτο που με συγκλονισε ειναι πως ακομη και η τελευταια ανασα, και οι μετρημενες σιωπες και τα σκορπια τριξιματα που ακουγονται σ αυτο το δισκο αναμεσα σε πιανα, βιολια, τσελα, κοντραμπασα και παλαβα γλυκους ηχους κιθαρας εχουν το δικο τους νοημα και τη δικια τους δυναμη και αναλογα με τη στιγμη ειναι αλλη χειρονομια αυτη που μπορει να σε σκοτωσει καθως ακους.

"..let's televise and broadcast the raping of kings.."

top 20 δισκων της δεκαετιας / #17

2009-12-04T07:52:00.004+02:00

#17 Turn on the bright lights Interpol (2002)

Ήμασταν με τη σχολη σε μια εκδρομη στην Αρναια της Χαλκιδικής, για να μελετησουμε τον χωρο και να σκεφτουμε τι θα προτεινουμε στο χωριο, δηλαδη για να κανουμε βολτες σε ενα γαματο χωριο και το γαματο δασος διπλα του για ενα διημερο. Μαλιστα σε καποια φαση ακουσαμε και το "Roseland NYC live" με το λεωφορειο, μεσα στις ομιχλες, απο δικια μου κασετα. Ημουν σουπερ σταρ dj εκεινο τον καιρο..

Το βραδυ που κοιμηθηκαμε εκει στο ξενοδοχειο, ήταν κατι αρκετα κοντινο σε βραδυ πενταημερης στο ξενοδοχειο, μονο που "τωρα ξεραμε" και ημασταν πιο κουλ, εκτος απο κανα δυο που το παιζαν οτι μεθυσαν και αγκαλιαζαν κοπελες στο χαλαρο και "σορυ αλλα εχω πιει (δυο αμιτες) και δε ξερω τι κανω". Ωραιες εποχες σε καθε περιπτωση, κι εγω σε καποια φαση βρεθηκα να μιλαω με την Λιανα αρχικα για το σαμπλερ μου για καποιο λογο και στη συνεχεια για μουσικη γενικοτερα.

Οταν γυρισαμε στο Βολο, η Λιανα* μου φερε στη σχολη μερικα cd να μου δανεισει** και αναμεσα σ αυτα ηταν και το Turn on the bright lights που πρεπει να χει κυκλοφορησει την προηγουμενη μερα ή κατι τετοιο. Μου το δωσε και ακολουθησε ο πιο ηλιθιος διαλογος του 2002.

Λιανα: "θα σ αρεσουν, ειναι μαυροι"

εγω: "Μαυροι; φανκ παιζουν;"

Οπως και να χει, ναι ηταν αρκετα μαυροι, αλλα ηταν τοσο ανακουφιστικη η μαυριλα τους και για μενα ειχε μια ατελειωτη γοητεια το οτι καποιοι μπορουσαν να μου γδερνουν την ψυχη με μια κιθαρα που ακογουταν απ το ενα ηχειο και μια απ το αλλο (τυπικη μιξη δυο κιθαρων μεν, εντυπωσιακο γεγονος για τον αδαη χιπχοπερ δε).

Επισης αυτες οι κιθαρες σε καθε κομματι παιζαν 5 νοτες κι αυτο ηταν μια καλη αρχη για τον αδαη, επισης.

*Λιανα: Κομβικης σημασιας ανθρωπος και για αλλα entries της λιστας

** Δανεισμενα cd, που δεν επεστραφησαν.. τι περιεργο

top 20 δισκων της δεκαετιας / #18

2009-12-03T04:09:00.006+02:00

#18 Toxicity System of a down (2001)

Γιατι οταν εισαι χαζος ελληνας που ακουει χιπχοπ, μπορει να ακους ολων των ειδων τις παλιες μουσικες, πραγματα που τα εχουν ξεχασει ακομη και αυτοι που τα γραψανε, προκειμενου να βρεις το γαματο sample, αλλα τα συγκροτηματα του καιρου σου ειναι ολοι φλωροι.

Εκτος απ τους System of a down. Kαι ηταν αυτο το videoclip του toxicity που εβλεπα την παρανοικη φατσα του Serj και ακουγα αυτες τις μυστηριες μελωδιες αναμεμειγμενες με ωμη ακατεργαστη καφριλα, και ενιωθα οπως τοτε που πηγαινα πρωτη γυμνασιου και ακουγα κρυφα τα βραδυα στο κρεβατι μου "κατι ρεηβ" στο ραδιο.

Μια οικεια αισθηση οτι τωρα μπαινω σε κατι απαγορευμενο, γαματα γοητευτικη κατασταση, ειδικα οσο πιο μικρος εισαι και οι SOAD αυτην την αισθηση την κερασαν απλοχερα στο Toxicity.

Ασε που αυτο το lp εχει χαρισει απειρες στιγμες απενοχοποιημενης βλακειας και κοπανηματος. Ηighlight: Σε προβαδικο στην Κατερινη, ο ντραμερ των αccra minoa να παιζει με τον ξαδερφο του κιθαριστα το chop suey, ολα σωστα και κανονικα μονο που οι στιχοι ηταν λιγο διαφορετικοι.. "byron dinkins trust in my selfrighteous suicide.."

top 20 δισκων της δεκαετιας / #19

2009-12-02T01:04:00.002+02:00

#19 Fog dance, my moth kingdom Worrytrain (2007)

Πρεπει να ειναι απ τα τελευταια πραματα που προλαβα να κατεβασω απ το oink (man tear) .

Eψαχνα ανεμελα στο tag "post rock" και επεσα πανω σ' αυτο δισκο. Εβαλα εξισου ανεμελα να ακουσω, περιμενοντας αλλη μια χρυση μετριοτητα τυπου Gasgiants, We are from Texas κλπ αλλα απ το πρωτο δευτερολεπτο σκαλωσα. Το βαρος των ατελειωτων Τera αχρηστης μουσικης στο σκληρό μου, μου υπεδειξαν να μην ενθουσιαζομαι και οτι ισως ειναι απ αυτες τις μπαντες που εχουν ενα ωραιο κομματι σε ολοκληρο δισκο *coughwalkmencough* ...

Τελικα καμια σχεση. Εδω μιλαμε για ενα πανικο απο πιανα, τσελα, μαντολινα και αγνο ανοθευτο λευκο θορυβο, που το ακους και κατεβαινουν οι λυκοι μες στο δωματιο σου. Ακουγωντας αυτο το δισκο εφτιαξα το πρωτο "παλιο" κομικς μου που γουσταρω μεχρι σημερα, κι ολα δενουν καπου εκει για μενα.

Οι Worrytrain ειναι ο Joshua Neil Geissler που ηχογραφει μονος του υπο αυτη την ονοματαρα, και το Fog dance, my moth kingdom ειναι ο τεταρτος δισκος του.

top 20 δισκων της δεκαετιας / #20

2009-12-01T07:58:00.002+02:00

#20 Στον καιρο του αλλόκοτου φόβου Active member (2001)

Το 2001 οι Active Member βγάλανε τον δίσκο που επιβεβαίωνε αυτο που ένοιωθα γι αυτους μέχρι τότε : κάθε δίσκος τους ήταν καλύτερος απ τον προηγούμενο. Το "Στον καιρό του αλλόκοτου φόβου" ήταν ένα σοκ για μένα, γιατι είχε καταφέρει να κανει τις έτσι κι αλλιώς ακραίες προσδοκίες μου, να μοιαζουν λίγες.. Ήταν ένας δίσκος με σκοτεινές ατμόσφαιρες, στίχους που θαύμαζα και φαινόταν να ανεβάζει απότομα τον πύχη αλλά ταυτόχρονα άφηνε υποσχέσεις ότι θα πάει την όλη κατασταση των Αctive Member έτη φωτος παραπέρα.

Αν η 19χρονη εκδοχή μου ήξερε πως θα κάνω μια λίστα με τους αγαπημένους δίσκους μου για τα 00s, οι προσδοκίες που μου ειχε γεννησει αυτος ο δίσκος θα μ' εκανε να προβλέψω πως αυτος ο δίσκος θα είναι κάπου στο #10, επειδή θα βγαίναν τουλάχιστον άλλοι 9 γαματοι δισκοι απ τους Active Member και ολα θα ηταν τελεια. Tελικά, αυτος ο δίσκος είναι στο #20 μόνο και μόνο επειδή θα μου θυμίζει για πάντα τις ατελειωτες ωρες ακροασεων με τον Γαβριήλ, στο αυτοκίνητο , τα αυτοσχεδια καραοκε live στην ταράτσα του στη Μυτιλήνη, τα κοπανήματα στις συναυλίες, τις ατελειωτες ώρες πάνω απ το σαμπλερ μου που μολις ειχα αγορασει, με λυσσα να προσπαθω να βγάλω κατι εξισου ατμοσφαιρικο, τις μαζικες μετακινησεις απ το Πολυγωνο στην Πετρουπολη για ενα live, τις δεκα κασσετες με freestyle και jams με τον Γαβριηλ, τον Ηλια, τον Νικο, τον Γιωργακη και τον Γιαννακη στο φοντο, το Χρηστο στο Βόλο που εφτιαχνε χιπχοπ στο σπιτι της γιαγιας του με περισσοτερη καυλα απ τον πρωτο ανθρωπο που χρησιμοποιησε δυο πικαπ με τον ιδιο δισκο για να λουπαρει ενα break.

ομορφη που ειναι η ζωη ωρες ωρες

2009-11-30T04:40:00.003+02:00

To live το Σαββατο στη Θεσσαλονικη ηταν μαγικο. Όλο το διημερο σε Κατερινη-Θεσσαλονικη ηταν μαγικο ουσιαστικα, κι αυτο γιατι ενω εδω στην Αθηνα εχουμε πεσει σε μια λακουβα με ενα τσουβαλι ανουσιους ανθρωπους να μας σκοτιζουν, οι φιλοι μου στην Κατερινη καταφερνουν να ειναι ευτυχισμενοι σε μια κατα τ αλλα καγκουρουπολη, γιατι εχουν φτιαξει μια κατασταση που αγαπανε, αγαπανε ο ενας τον αλλο και δε μπορει και οποιος ερθει σε επαφη παρα να εισπραξη αυτη την αγαπη με την οποια γινονται ολα.

Οπως και να χει ειναι πανεμορφες κατα καιρους τετοιες ενεσεις, το να βλεπεις φιλους που εχεις καιρο να δεις, να λες βλακειες, να λες σοβαρα πραγματα, να πηγαινεις μια βολτα με το αυτοκινητο και μερικες με τα ποδια, να παιζεις live μπροστα σε 800 ανθρωπους, οι οποιοι αν και δεν ηρθαν για σενα σε σεβονται γι αυτο που κανεις και σε ακουνε.. τι να λεμε,γενικα ηταν πανεμορφα, ζητω οι accra minoa! Τελος

απαραδεκτα βλακας

2009-11-27T06:22:00.000+02:00

εδω κι αν μιλαμε για αγαπη. το ξεχασα στη λιστα. το αγαπαω παραπανω (λογω τυψεων). επικα γελοιος

top 20 ταινιες της δεκαετιας

2009-11-26T19:44:00.017+02:00

Και ξαφνικα μου τα σκασε να συμμετασχω στην ψηφοφορια για τις κορυφαιες 20 ταινιες που διοργανωνει το seagazing και για την ωρα εχει 99 συμμετοχες.. Ειπα να μη το κουρασω πολυ, γιατι θα σκαγα στο τελος, υπαρχει πολυ πραμα που δε χωραει για λιγο ή αν κατσει να το σκεφτω να χωραει τελικα. Οπως και να χει μιλαμε για ταινιες που αγαπησα, οχι για ταινιες που εκρινα οτι εχουν καλη σκηνοθεσια, αρτιο φωτισμο και θελτικη φωτογραφια. Ολες ειναι εκει που ειναι γιατι παιξαν καποιο ρολο στη ζωη μου, δηλαδη αν τα βαλω κατω μπορει "τεχνικα" καποιες να ειναι μιλια ανωτερες απ αυτες που προτιμησα αντικειμενικα και να το βλεπω ξεκαθαρα, αλλα η αγαπη ειναι αλλο πραμα.. :)

Παμε:

#20 Juno (2007) Jason Reitman

ουτε που θυμαμαι γιατι μ αρεσε τοσο, θυμαμαι μονο το γενικοτερο feeling, θυμαμαι να απορω με τα δυο πιτσιρικια, ποσο γαματα ηταν, ποση χημεια δειχναν να εχουν, να ακουμε αργοτερα με τη σοφια στο σπιτι το τελευταιο τραγουδακι.

_________________________________________________________

#19 Die fetten Jahre sind vorbei (The Edukators) (2004)Hans Weingartner

Η ταινια με την πιο ομορφη τριαδα πρωταγωνιστων εβερ. Και την ειδα την μερα που αλλαξε ολη η ζωη μου προς το καλυτερο. Οχι οτι ειχε να κανει η ταινια, αλλα απ τη στιγμη που εχει δεθει μ εκεινη τη μερα..

_________________________________________________________

#18 Sideways (2004) Alexander Payne

Θυμαμαι ποσο σιχαμενα ατομα μου φανηκαν κατι συμφοιτητες μου που δηλωσαν με στομφο "πφ βαρεθηκα και εφυγα στο διαλειμα". Και τι εκανες; Πηγες για καποιο ανουσιο ποτο ακομη; Εμενα παντως με ειχε ηρεμησει απροσδοκητα σε μια περιοδο που το χρειαζομουν ασχημα.

_________________________________________________________

#17 Breakfast on Pluto (2005) Neil Jordan

Μ αρεσε υπερβολικα γιατι ενιωθα να μου θυμιζει ενα φιλο μου με καποιο απροσδιοριστο τροπο, γιατι ειχα ανακαλυψει στα κοντα τον Anthony και ολα δενανε, και γιατι ηταν απ τις πρωτες ταινιες που ειδα με τη σοφια στο σινεμα, οταν βολος πλεον για μενα σημαινε σοφια και γιαννης.

_________________________________________________________

#16 Team America : World Police (2004) Trey Parker

Δε θα μπορουσα να μη λατρευω κατι που φτιαχτηκε απο τους δημιουργους του South Park. Πηραν καθε κλισε και το στειλαν στο διαολο..

"You have balls. I like balls"

_________________________________________________________

#15 Little miss sunshine (2006) Jonathan Dayton - Valerie Faris

"FUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUCK"

_________________________________________________________

#14 (Bin-jip) 3 iron (2004) Kim Ki-duk

O Μητσος ειπε "καταλαβα στο 45΄οτι δεν ειχα βαλει υποτιτλους".. Ειχε λυσσαξει ο αδερφος μου "3 iron" και "3 iron", το νοικιασαμε σε καποια φαση στην Κατερινη με το Γιαννη και φαγαμε τ αρχιδια μας

_________________________________________________________

#13 Big fish (2003) Tim Burton

Δε πα να λετε, ηταν απ τις πρωτες ταινιες που εκλαψα, κι ας μην εχω προβληματα με τον πατερα μου.

_________________________________________________________

#12 kill bill (2003-2004) Quentin Tarantino

Στη πάνω σκατοαιθουσα του Λιντο ειδαμε το πρωτο μερος, εγω ειχα κατενθουσιαστει απ τους τιτλους ακομη που ειχα δει "original music The RZA", πολυ πιθανον εκει να ειδαμε και το δευτερο, οπως και να χει μιλαμε για μια ταινια που οπως σωστα εθεσε ενας αντερκαβερ αρχισυντακτης ενος αρμοδιο περιοδικου " σε ολη την ταινια πεφτει ξυλο και κανει κορυφωση ενας διαλογος".

_________________________________________________________

#11 Inglourious basterds (2009) Quentin Tarantino

Ε τι; Πορωση.

_________________________________________________________

#10 Hardcore (2004) Ντένης Ηλιάδης

Αστεια ιστορια εξω απ το σινεμα (παλι Λιντο) : Ακουω ενα γνωστο να δηλωνει ξενερωμενος "τι μαλακιες ειναι αυτες ρε; αυτα δε γινονται στην ελλαδα"

_________________________________________________________

#09 Superbad (2007) Creg Mottola

Το χω δει χιλιες φορες: με το γιωργο, τον θοδωρη, τον ανασταση, τη σοφια, την παλομα, τον εκτορα, και με ολους ηταν ενα συν στο δεσιμο. Ταινια που αν αρεσει σε κοπελα την παντρευεσαι, μη λεμε μαλακιες..

_________________________________________________________

#08 Before Night Falls (2000) Julian Schnabel

Ενδοξες μερες προβολων στο Μεταξουργειο της Ν.Ιωνιας. Νικος σε (επικα) αποτυχημενα πεσιματα, εγω σε διαλλειματακια απ την 22χρονη μιζερια μου, καπου στο καδρο μια τζουλια και αλλοι συμφοιτητες και μια ταινια που μου εμαθε 3 χρονια μετα την κυκλοφορια της καποια απ αυτα που θα ενιωθα με ακομη μεγαλυτερη καθυστερηση απ τους Godspeed.

_________________________________________________________

#07 Δεκαπενταυγουστος (2001) Κωνσταντινος Γιανναρης

Aκομη κι ο Ιατροπουλος ηταν γαματος σε αυτη την ταινιαρα.

_________________________________________________________

#06 Le fabuleux destin d'Amélie Poulain (2001) Jean-Pierre Jeunet

Αυτη η ταινια ειναι μια νικη.

_________________________________________________________

#05 Eternal Sunshine of the Spotless Mind (2004) Michel Gondry

Αυτη η ταινια ειναι το αριστουργημα που θα θελα να χω γραψει για να μη ντραπω ποτε ξανα για κατι.

_________________________________________________________

#04 C.R.A.Z.Y. (2005) Jean-Marc Vallee

Αστεια και συγκινητικη και εμαθα και τον Αζναβουρ απο κει. Πολλες βαριες ανασες.

_________________________________________________________

#03 The Royal Tenebaums (2001) Wes Anderson

Αν το C.R.A.Z.Y. ειναι αστειο και συγκινητικο, τοτε το royal tenebaums ανηκει σε ενα αλλο συμπαν, που ολοι εμεις οι γελοιοι τυποι κοιταμε με τηλεσκοπια και ελπιζουμε μια μερα να βρεξει λιγο κι εδω κατι απ αυτο που βρεχει εκει.

_________________________________________________________

#02 Old boy (2003) Park Chan-wook

Τεραστια κατασταση, απλα απολαμβανω το ποσο μικρος με κανει να νιωθω. Ειναι καλο κατι να σε βοηθαει να συνειδητοποιεις.

_________________________________________________________

#01 The Fountain (2006) Darren Aronofsky

Το δαμε στο σινεμα στην απογευματινη παρασταση την πρωτη μερα που βγηκε. Εγω πηγα στο χαλαροτατο, δεν ειχα ιδεα τι παιζει, ειχα ακουσει απ τα παιδια να λενε πως "ειχε βγει περυσι σε graphic novel" και ειχα ακουσει και λιγο το soundtrack λογω mogwai..

Βγηκα κυριος απ το σινεμα, μεσα μου ειχα λυσσαξει, αλλα ντρεπομουν τα παιδια γιατι δε τους ηξερα τοσο καλα και κρατιομουν. Ωστοσο δεν ειχα τολμησει να το ξαναδω εκτοτε.

Και κατι μ εβαλε να το δω το τελευταιο βραδυ πριν μπω φανταρος, μονος μου ΓΕΝΙΚΑ.

Ξεπλυθηκε το κεφαλι μου, πονεσα τοσο που ενιωσα πως ημουν αρκετα δυνατος να βαλω τελος στη μιζερια, οπως κι εγινε. Ολα καλα.

reinvent

2009-11-24T03:33:00.005+02:00

Ανεβασα 2 καινουρια κομματια μου στο myspace μου
To Σαββατο 28 Νοεμβριου(μια μερα πριν το βιασμο του γαβρου και της ρεαλ δηλαδη), οι Accra Minoa θα ανοίξουν για τους Woven Hand, στο block33 στη Θεσσαλονικη, κι εγω θα ειμαι εκει με το wacom μου να κανω για 5η φορα φετος live painting σε αρμονια(;) με τις γαματες μουσικες τους.
Τα comics συνεχίζονται στο 9, κάθε Σαββατο, και απο βδομαδα βαζω μπρος παραλληλα, να τελειωσω το common comics #5.

etc

2009-11-11T19:42:00.004+02:00

Το λαηβ στην Κατερινη απ το δευτερο κομματι ηταν ψιλοεφιαλτικο γιατι δε μπορεσα ουτε δευτερολεπτο να απολαυσω το αγχος του "αραγε τους αρεσει αυτο που ακουνε;" γιατι ειχε αντικατασταθει απ το ερωτημα "αραγε ακουνε;" .

Εμεις πανω στη σκηνη παντως δεν ακουγαμε, δηλαδη ακουγαμε οτι ακουγε ο κοσμος απο κατω γιατι τα μονιτορ για καποιο λογο ηταν κλειστα κι ο ηχοληπτης ειχε παει βολτα. Σε καποια φαση έβλεπα το φωτακι του σαμπλερ για να παιζω με το τεμπο γιατι απλα δεν ακουγα. Ακουγεται μαγικο και ειναι οντως. Η Νεφελη μαλλον εχει βιονικο αυτι γιατι δηλωσε μετα "ναι ακουγα", αλλα το κανε απλα για να με κανει να νιωσω ασχημα.

Βεβαια υπηρξε πολυς καλοπροαιρετος κοσμος απο κατω, μάλιστα μια κοπελα μου εδωσε συγχαρητηρια κι εγω μεσα στον εκνευρισμο και την ντροπη μου απαντησα (σαν τον μεγαλυτερο douchebag του γαλαξια) : "γιατι;" . Το υφος της ηταν όλη η δικαιοσυνη του κοσμου κι εγω ενιωσα οσο γελοιος επρεπε.

Βεβαια μετά οταν ανέβηκαν οι Accra Minoa στη σκηνη τα πραγματα ομορφυναν επικινδυνα. Παιξαν και δυο ολοκαινουρια κομματια, παιξαν κι ενα απ το 2004 με εντελως καινουρια προσεγγιση, παιξαν και τα 3 που υπαρχουν στο myspace τους και γενικα παιξαν μονο ομορφα πραγματα για καμια 70αρια λεπτα, και νιωθω πως ηταν το καλυτερο λαηβ τους, απ τα δεκα που ημουν παρων. Ο Γιαννης εκτος απο μπασο επαιξε και λιγο πιανο για πρωτη φορα σε λαηβ, ο Γιωργος αποκταει όλο και καλυτερο ελεγχο στα delay του και ο αλλος Γιωργος κλασσικα τα σπαγε στα ντραμς. Ο δε Βασιλης με τα πληκτα και το ταμπουρο και το kaoss pad του (ενα setup που τον καθιστα οσο multiinstrumentalist με κανουν εμενα τα διαφορα οργανακια και σκατουλακια που κουβαλαω μαζι μου) το ζουσε λες και εμπαινε φανταρος σε δυο μερες. Σκατα, οντως εμπαινε. Καλα ξεμπερδεματα για να το ξανακανουμε το συντομοτερο δυνατο!

στις 6 νοεμβριου

2009-10-30T16:09:00.003+02:00

Περισσότερες λεπτομέρειες (αν χρειαζονται) απο βδομαδα!

ουζο

2009-10-23T07:14:00.004+02:00

Εννοει "ΜΙΝΙ", και οι χιπηδες που λενε "ουγκ πλωμαρι" καλα θα κανουν να σιωπησουν και να αφησουν να μιλησει καποιος που ξερει. Όχι οτι εχω κάνει και καμια διατριβή δηλαδη, άλλα όταν κάθε καλοκαίρι είμαι στη Μυτιλήνη και μάλιστα ένα απο αυτά δούλεψα κανά μήνα στην προέκταση του εργοστασίου της ΕΠΟΜ, με τον υδραυλικό θείο μου (ως καλιτεχνικη φύση έβαφα και έτριβα τους σωλήνες) , έχω δικαίωμα σε πιο ισχυρή άποψη απ' τον μέσο τζιβάτο . Χώρια που εγώ πήρα το πτυχίο αρχιτεκτονικής μου χωρίς να το κάνω θέμα, ενώ εκείνος ακόμη φωτογραφίζει καρτοτηλέφωνα και φτιάχνει βιντεάκια με τη διαδρομή ενός κέρματος σε υπονόμους με ΑΙDS, για εργασίες σε μαθήματα που άμα είσαι ελάχιστα σοβαρός μπορείς να κάνεις κάτι πανέμορφο χωρίς να χρειαστεί να γίνεις ο περίγελως των υπόλοιπων πολυτεχνιτών.

Αλλά έτσι είναι, ενώ πάντα κάπου υπάρχει μια όμορφη λίμνη που μπορείς να κολυμπήσεις παρέα με πέστροφες, πάντα θα υπάρχει και κόσμος που θα λέει "α ας κάτσουμε οκλαδόν πάνω σ' αυτον τον νερόλακκο, σα να μη δίνουμε μια, ασε που ειναι και δροσιστικο". "Ουγκ πλωμαρι".

To καρεδακι ειναι από ένα δισέλιδο γιοφυρι της Αρτας (αυριο τελειώνω με το χρώμα του και το στέλνω στο "9" ).

πολυλογία

2009-10-22T04:38:00.003+02:00

Όσο μετακομιζω με σατανικά αργούς ρυθμούς προσπαθώ ταυτόχρονα να μη μεινω πίσω στην παραδοση ιστοριών στο "9", και παράλληλα να κάνω πρόβες για ένα live που θα ανοίξω για την αγαπημένη μου μπάντα (από κάθε άποψη), τους Accra Minoa.

Πρόβες είναι ο ευφημισμός που χρησιμοποιώ για να περιγράψω αυτη τη γελοία κατάσταση στην οποία βρίσκομαι, που ψάχνω να βρω τι συγχορδίες και τι νότες παίζω στα κομμάτια μου, διότι ειναι σε όλους γνωστό πως δεν ξέρω μουσική και παίζω ότι μου ακούγεται καλά στο αυτί, χωρίς να ξέρω τι είναι αυτό. Τόσο καιρό ήταν πολύ ωραία, έγραφα ό,τι ήθελα με το πολυαγαπημένο μου midi keyboard κατ'ευθείαν στο pc, στρώματα ήχων πανω σε άλλα στρωματα ήχων,κι όλα καλά. Όταν όμως είναι να παίξεις live και δεν παίζει laptop τι κάνεις;

ΓΙΝΕΣΑΙ ΑΝΤΡΑΣ. Τελικά είχε δίκιο ο μελ.

Έτσι λοιπόν, αυτές τις μέρες είμαι τη μισή μου μέρα, πάνω απ' το sampler μου, είτε σαμπλάροντας κάποιες βάσεις για τα κομμάτια μου (το να σαμπλάρεις τον εαυτό σου έχει άραγε κάποιες άλλες αντιστοιχίες;) , είτε προγραμματίζοντας απ' την αρχή κάποια beat, είτε κόβοντας καινούριους ήχους, είτε κάνοντας resample σα δαίμονας. Το resample είναι η μαγική διαδικασία, που μπορείς να σαμπλάρεις κάτι απο ένα μείγμα απο samples, μαγικά τοποθετημένα στο sequence σου (εδώ ακούγεται ο "αστείος" τύπος που θέλει σφαλιάρες να λέει κάτι του τύπου "γουαου που λεμε και στο χωριό μου") . Σε κάθε περίπτωση, είχα να ασχοληθώ τόσο πολύ με το "ασημένιο κουτί" μου* απ'τις μέρες ντροπής του Βόλου.

Αυτό που θυμήθηκα είναι πόσο μ' αρεσει να στρίβω τα knobs του decimator μέχρι η μπότα να γρυλίζει όσο πρέπει. Το decimator, τουλαχιστον στο korg es-1, είναι ένα εφε που οπουδήποτε αλλού λέγεται bit crusher, και αυτο που κάνει είναι να χαμηλώνει την ανάλυση του ήχου, άρα να βρωμίζει κι άλλο ο ήχος. "Κι αλλο"... το πιασατε το υπονοούμενο ε;

Αυριο-μεθαύριο, τελειώνω με αυτήν την διαδικασία, οπότε το επόμενο βήμα είναι να μπει στην όλη διαδικασία η Νεφέλη, γνωστή και ως Η Καλύτερη Βιολίστρια του Κόσμου που Ξέρω. Και εκεί θα γίνει κόλαση. Με ένα πρόχειρο υπολογισμό, το 87% των αναγνωστών αυτού του μπλογκ, ήσασταν παρόντες όταν παίζαμε παρέα με την Νεφέλη για το σκηνικο του Βινσεντ Μουν, άρα ξέρετε για τι πράμα μιλάω.

Λεπτομέρειες, αφίσες κλπ για το live σύντομα. Όσοι δεν ήρθαν στο Βοοze, προβάλωντας ένα "στο επόμενο live όμως θα είμαι πρώτο τραπέζι πίστα" μάλλον θα πρέπει να πουν ξανά το ίδιο πράγμα γιατί το live γίνεται στην Κατερίνη. Γιου ντιντν'τ ση δατ κάμινγ χα;

To καρεδάκι απο πάνω είναι για την ιστορία που σχεδιάζω τώρα.

*low bap αναφορά

γλυκιά γεύση / πικρή γεύση

2009-10-14T14:12:00.004+02:00

Ο ένας μήνας σχεδόν που περασε μέχρι να γράψω εδώ, ηταν γεμάτος τρέξιμο για υπέροχα πράγματα, όπως το πρώτο μου live σαν μουσικός (για την ακρίβεια το 4ο- αλλά το πρώτο που παρουσίαζα δική μου μουσική) και ήταν για το secret gig που αποτύπωσε σε φιλμ (ή σε ότι το αποτύπωσε τελος πάντων) ο vincent moon, ο αξιαγάπητος γάλλος της blogotheque.

To όλο σκηνικό, λόγω των απαιτήσεων του γυρίσματος (όσο πιο ακουστικά και με λιγοτερες απαιτήσεις σε PA γίνεται) έγινε πραγματικότητα (και απίστευτα όμορφο) χάρη στο Γιώργο στα ντραμς, στη Νεφέλη στο βιολί και στον Τζεφ στην κιθάρα.

(ο χοντρός που είναι σα να θέλει να παει για χέσιμο είμαι εγώ, ο χοντρός που κρατάει μια ασπρη λαμπάδα είναι ο τζεφ και ο χοντρός που μοιαζει με τον στολτιδη ειναι ο γιώργος. η νεφελη ειναι η κοπελα)

Τα αποτελέσματα αυτού του πράγματος θα ανέβουν σε κάποιο site που θα στήσει ο vincent κάποια στιγμή του χρόνου, και προφανώς θα το κάνω μεγάλο θέμα.

Κατα τ' άλλα, πέρασα ένα μηνα σχεδον να ψάχνω σπίτι, και να μη σταματάω να εντυπωσιάζομαι από τα επιχειρήματα διάφορων ιδιοκτητών ώστε να παρουσιάσουν σαν παλάτι την τρώγλη που νοικιάζανε. Ενδεικτικά:

"Χεχε αυτο το έκανα μοντέρνο όπως αρέσει σε εσάς τους νέους" (είχε βγάλει τη ντουζιέρα και απλά υπήρχε ενα μοντερνο σιφωνι στο πάτωμα)

"Εδώ είναι το χωλ, βλέπεις ειναι πολύ άνετο, μπορείς να βάλεις ένα κρεβατάκι εδώ" (επειδή σε μια γκαρσονιέρα αυτο που θες είναι μερικά σπαταλημένα τετραγωνικά στο χωλ για να βάλεις ενα κρεβατακι)

"Ε και το καλό είναι πως εδώ είσαι και πολυ κοντα στο κολωνάκι" (χα)

Τελικά βρήκα το παλάτι μου, το τριψα, το βαψα, οι γονεις μου ξεπατωθήκανε να το κανουν να γυαλιζει, αν ψήσω τον ιδιοκτητη να κάνει μια επισμάλτωση στην μπανιέρα και να βάλει κι έναν αποροφοτήρα να μαγειρευω με την άνεση μου εναλάξ μακαρόνια/πατάτες, θα είμαι άρχοντας.

Παράλληλα σχεδίαζα συνέχεια κομικς για το "9" της Ελευθεροτυπίας, 2σέλιδες και 4σέλιδες ιστορίες, που μπαίνουν σχεδόν κάθε εβδομάδα. Να κι ένα καρεδάκι :

Η αληθινή αγάπη όμως κρύβεται στο βίντεο απο κάτω:

Κόρε. Ύδρο. - Πικρή Γεύση from nips on Vimeo.

σεξ

2009-09-20T23:57:00.001+02:00

2009-09-17T17:39:00.002+02:00

το βιντεο του utube με το σκετο εξώφυλλο το κάνει ακόμη πιο '97. Aκούς τη μουσική και κοιτάς το βιβλιαράκι. Ουτε που θυμαμαι ποσα χρόνια έχουν περάσει από τότε που το κανα τελευταία φορά. Άσε που το πρώτο Psycho Realm το πρωτοείχα σε κασσέτα αντιγραμμένη.

what type o' drug do you do and what do you do to get your hand on yo shit mothafucka? H μεγαλύτερη βλακεία που μπορεί να συγκινήσει λογικό άνθρωπο.

like a daydream (or a fever) #01

2009-09-12T19:38:00.008+02:00

Σήμερα το απογευματάκι, έκατσα και έφτιαξα ένα μουσικό κομμάτι και το ανέβασα στο site μου.

Σκοπεύω να το κάνω συχνά απο δω και στο εξής, όποτε έχω κάποιο κομμάτι που απλά πρέπει να ανέβει επι τόπου, θα ανεβαίνει κάτω από τον γενικό τίτλο Like a daydream (or a fever).

O τίτλος είναι παρμένος από μια ατάκα που ακούγεται στο dead flag blues των GY!BE, και περιγράφει πανέμορφα την κατάσταση ~~στην οποία βρίσκομαι~~ που "ήθελα να αποδώσω".

To σημερινό κομμάτι λέγεται Sunday turned into Saturday και μπορείτε να το κατεβάσετε δωρεάν μαζί με το τυπώσιμο artwork του (μια αφίσα* 29x29 στα 300 dpi) πηγαίνοντας εδώ.

Το κομμάτι ακούγεται πιο όμορφα κοιτώντας το βόρειο σέλας ή το ταβάνι.

Κάθε σχόλιο ευπρόσδεκτο.

portatones

2009-09-08T14:02:00.002+02:00

Kαι η δουλεια με το Common Comics #5 συνεχίζεται αμείωτη. Τώρα πια μέσα στις πρόβες για τα live που ερχονται και τα κομικς για το 9 και για το επόμενο CC μπαίνει και ενα δίωρο εθνική μπασκετ. Πάμε καλά.

Και μια ρητορικη ερωτηση: στο twitter η βλακεια ρέει πιο ελευθερα και απ την τριτη μέρα στο στρατό, ή ειναι η ιδέα μου;

"παμε καλα"

2009-09-04T14:02:00.002+02:00

Μολις τέλειωσα (με το παραπάνω καρέ) το πρώτο δεκαεξασέλιδο του CC#5. Μένουν άλλα δυο.

τι θα γινει;

2009-09-02T20:21:00.003+02:00

Ξαναστρώθηκα στο common σημερα.. Πάντα αυτές είναι οι καλύτερες μέρες.

Πάμε πάλι

2009-08-27T14:39:00.000+02:00

ok, that does it

2009-08-10T17:39:00.006+03:00

Για δυο βδομάδες θα εξαφανιστώ και δε θα ασχοληθώ με τιποτα άλλο εκτός απο τη θάλασσα και το σοφάκι μου, πριν καρυδώσω κανέναν.

Με την επιστροφή δρομολογούνται εξελίξεις σε πολλά θέματα γι' αυτό πρέπει να πάρω πολλές βαθιές ανάσες στις βουτιες που θα κάνω. Ως τότε, ανακεφαλαιώνοντας την έντονη δραστηριότητα που προέκυψε για κάποιο λόγο αυγουστιάτικα:

1. Κατεβάζετε το 6-track EP μου "Koon" από εδώ .

2. Κατεβάζετε το 16-σέλιδο κομικς μου "a re/place diary" από εδώ.

3. Ψηφίζετε για να δώσετε ένα συμβόλαιο με την DC στους Γούση-Βαβαγιάννη εδώ.

Καλή ξεκούραση σε όσους σκοπευούν να ξεκουραστούν, καλα κουράγια σε όσους δεν έχουν τη δυνατότητα!

2009-08-07T20:37:00.003+03:00

Πατώντας εδώ μπορείτε να κατεβάσετε δωρεάν απ' το site μου, ένα EP με 6 παλιά tracks που έφτιαξα μεταξύ 2004 και 2008.

Στα μέσα Σεπτέμβρη θα τυπώσω και 20 συλλεκτικά δισκάκια με χειροποίητη συσκευασία, που θα μπορειτε να αποκτήσετε με αντικαταβολή.

EΠΙΣΗΣ: H ψηφοφορία στο zuda συνεχίζεται μέχρι το τέλος του μήνα, και στο πρώτο rank που δημοσιεύτηκε "οι δικοί μας" , "οι καλοί" είναι δεύτεροι... Πράγμα που σημαίνει πως όποιος ψηφίσει (όλοι έχουμε δυο-τρια e-mail, σωστά;) κερδίζει μια θέση στις καρδιές των καλών. Για ένα κούτελο ζούμε έτσι κι αλλιώς!

Πατώντας στο banner που είναι πανω δεξια στο sidebar ("ψηφιστε τον αδερφο μου κλπ") σας πάει στην ιστορία που έχουν κάνει τα παιδιά.

(Επίσης όποιος πιστεύει πως αυτο που κανω τωρα ειναι πρηξιμο ας περιμένει για οταν θα ρθει η σειρα μου να εχω κατι στο διαγωνισμο του zuda..)

ζουντα

2009-08-04T02:20:00.005+03:00

Το zuda είναι το online παράρτημα της DC (Superman, Batman κλπ).

Εκεί λοιπόν κάθε μήνα ανεβαίνουν οι 8 πρώτες σελίδες από 10 διαφορετικές ιστορίες, το κοινό για ένα μηνα ψηφίζει την πιο πολλά υποσχόμενη και η νικήτρια ιστορία συνεχίζεται για ένα χρόνο online, με πιθανότητες στη συνέχεια να δει και έντυπη διανομή. Πρόκειται για σπουδαία διάκριση και τιμή για όποιον το καταφέρνει.

Ο Γιώργος Γούσης και ο Αντώνης Βαβαγιάννης (σχέδιο και σενάριο αντίστοιχα) καταφέραν να μπουν στην διαδικασία των ψηφοφοριών, και η ιστορία τους βρίσκεται εδώ!

Μια ιστορία που ξεσκεπάζει την συνομωσία πίσω από ένα απ' τα πιο δημοφιλή ποπ τραγούδια των 90s. Δε λέω κάτι παραπάνω για να αποφύγουμε τα spoiler, και η ιστορία αξίζει, δεν είναι φάση "ψηφίστε τους γιατι τους ξέρουμε"..(Η εικόνα είναι ένα καρεδάκι απ' την ιστορία)

Κάντε τον κόπο να δημιουργήσετε ένα λογαριασμό (δεν παίρνει πάνω απο 2 λεπτά) και να τους δώσετε την ψήφο σας.

Όποιος δε το κάνει, σύμφωνα με έναν αρχαίο χρησμό, ο γιος του θα βγει indie με μουστάκι και η κόρη του θα γυρίζει κάθε χρόνο απ' το πριμαβέρα με ατάκες του τύπου "νταξει, οι χόρορς είναι η καλύτερη μπάντα του πλανήτη".. Ποιος θέλει κάτι τέτοιο..

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!

επειδη ειμαι κυριος και κραταω τις υποσχεσεις που έδωσα δυο ποστ πιο κατω

2009-07-29T19:38:00.002+03:00

monday

2009-07-29T16:09:00.005+03:00

Ανέβασα ένα καινούριο τρακ στο myspace μου. Είναι αυτο με τον τίτλο monday.

Eπίσης κατέβασα τα παλιότερα κομμάτια που είχα ανεβάσει που ήταν πιο "ηλεκτρονικά" (;).

Βασικά, είναι κομμάτια που είχα φτιάξει σε μια περίοδο που άκουγα πολυ VNV, Diorama, Diary of Dreams κλπ και ενώ μου αρέσουν ακόμη, σίγουρα δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που κάνω τώρα (και θα αποτελέσουν το πολυαναμενόμενο -από 2 άτομα- lp μου).

Σε λίγες μέρες θα τα μαζέψω μαζί με κάποια ακόμη που τα έχουν ακούσει κυριολεκτικά 3 ανθρωποι πέρα από μένα και κινούνται σε ίδιο στυλ, σε ένα ΕP, που θα μπορεί να κατεβάσει όποιος θέλει δωρεάν απ' το site μου και το οποίο θα τυπώσω σε 20 αντίτυπα και θα στέλνω με αντικαταβολή ( ή κάπως έτσι, σε όποιον θέλει).

it s been a long time

2009-07-28T02:58:00.004+03:00

Mετά από ένα χρόνο ακριβως ξαναπιάνω να σχεδιάζω common comics! Aισίως το #5, που θα κλεινει και την τριλογια που ξεκίνησε στο #3.

Για την ακριβεια είχα αρχίσει να το σχεδιάζω τον Ιανουάριο αλλά η σκατένια διάθεση μου τότε (εμπαινα φανταρος=η ριζα του κακου για ενα σωρο αλλες μαλακιες που εκανα τοτε), είχε ξεπεράσει τα όρια του "εχω έμπνευση" και είχε πιάσει τον πάτο του "τίποτα δεν γίνεται σωστα".. Ετσι το παράτησα (ευτυχως) και λιγες μέρες μετά εγραψα και σχεδίασα το "Τώρα πια, ξυπνάω με τον ήλιο" , μια πάρα πολύ επίπονη διαδικασία που με αντάμειψε με ένα λυτρωτικό (για μένα) αποτέλεσμα.

Μάλιστα, όπως είχε τότε η κατάσταση, το πλάνο έλεγε πως το CC#5 θα ήταν 32 σελίδες, ενώ όλα τα προηγούμενα τεύχη ήταν 48.

Τώρα που το κεφάλι μου λειτουργεί ξανά και πάλι, είδα πως σε 32 σελίδες δεν ήταν η ιστορία όπως ήθελα, αλλά κάτι σαν εκτεταμένο trailer. Όπως και να χει, το CC#5 θα είναι 48 σελίδες, των οποίων πριν λίγο τελείωσα ένα χοντρικο στήσιμο.

Παραδοσιακά (πφφφχαχα) θα ποστάρω την πρώτη σελίδα όταν είναι έτοιμη, και μετά κατά τη διάρκεια του ταξιδιού θα ποστάρω διάφορα πραγματάκια που δεν θα αποτελούν spoilers.

Το παραπάνω καρε είναι μέρος απ' τις 7 σελίδες που είχα σχεδιάσει το Γενάρη. Ξεδιάντροπος...

Eπίσης νομιζω πως ο δίσκος μου είναι έτοιμος πια.

a re/place diary D O W N L O A D

2009-07-26T03:47:00.003+03:00

Τώρα μπορείτε να κατεβάσετε, σε ψηφιακή μορφή, την δεκαεξασέλιδη ιστορία "a re/place diary" που είχα στο "9" το Σάββατο που μας πέρασε . Ένα rar αρχειάκι είναι με jpeg εικονες, κατεβάστε το και πείτε μου την γνώμη σας, θα το εκτιμήσω όσο δεν πάει.

Όσο εκδίδω τα κομικς μου μονο στην Ελλάδα δε πρόκειται να δω ποτέ λεφτά να αντιστοιχούν στις ώρες (ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ) που βιδώνομαι στο σχεδιαστήριο, αρα αυτό που μένει είναι να σου πει κάποιος "μαλακία είναι το κομικς σου, γι αυτο και γι αυτο το λογο" ή "ωραίο ειναι γι αυτο και γι αυτο το λογο" ή "αδιάφορο κλπ" .

Αυτο που θέλω να πω οτι μένει, είναι η διάδραση με τον κόσμο που διαβάζει, κατα τ' άλλα κούραση μαύρη και μιζέρια.

Όπως και να χει, το αρχείο ειναι εδώ .

Κατα τον Σεπτέμβρη θα το κυκλοφορήσω σε αυτοέκδοση σε ένα πακετάκι που θα περιέχει τυπωμένη την ιστορία και κάποια μοναδικα extras για κάθε πακετάκι, σε 111 αντίτυπα, αλλα γι αυτο θα ξαναμιλήσουμε όταν ερθει η ώρα του.

a re/place diary

2009-07-24T15:04:00.002+03:00

Aύριο, Σάββατο 25 Ιουλιου, στο "9" που θα κυκλοφορεί με την Ελευθεροτυπία, θα έχει το πρώτο (και τελευταίο) 16σέλιδο που σχεδιάζω για το περιοδικό.

Παραπάνω ως preview η πρώτη σελίδα.

Την Κυριακή ακολουθεί μια έκπληξη, γι αυτό μείνετε συντονισμένοι.

λιγες διακοπες

2009-07-13T22:10:00.004+03:00

Τελικα το τουρ σε βολο/κατερινη θα ξεκινησει αυριο εκτος και αν...

Τελειωσα, ότι ήταν να δωσω για το καλοκαιρι στο "9" το έδωσα, λίγες μέρες ξεκούρασης θα είναι σπουδαίες. Απ' ότι πληροφορήθηκα τα 4 4σέλιδα θα μπουν στο 9, σε ενα 16σέλιδο το Σάββατο 25 Ιουλίου, και ίσως υπάρχει και εξωφυλλάκι τότενες. Θα σας το ξαναθυμήσω βέβαια.

a replace diary

2009-07-10T17:36:00.003+03:00

Ο Ντιέγκο με αξίωσε να τελειώσω πριν το deadline ένα δεκαεξασέλιδο κόμικς σε τέσσερις τετρασέλιδες συνέχειες που θα δημοσιευτεί μέσα στο καλοκαίρι στο "9" (κάθε Σάββατο δωρεάν με την Ελευθεροτυπία).

Είναι μια ιστορία που συνδυάζει μαεστρικα κάποιους απ' τους μεγαλύτερους μουσικούς της ιστορίας, εξωγήινα ρομπότ, τεντυμποϊσμούς, επικές εξόδους και τη σκληρή καλλιτεχνική πραγματικότητα της Αθήνας. Μια απ' τις πιο όμορφες ιστορίες που χω κάνει (όπως το βλέπω εγώ το θέμα).

Στην εικόνα ο Κηθ Μουν.

βαθια διληματα

2009-07-05T04:03:00.004+03:00

ΣΗΜΕΡΑ σκεφτόμουν πως όταν κάνω παιδιά θα τα μεγαλώσω με sigur ros και χατζιδάκι και θα πάρω ακουστικά για να ακούω οτιδήποτε περιέχει την παραμικρή υπόνοια θορύβου και distortion ( <3 ). Βλέποντας το παραπάνω βιντεο στην αρχη γέλασα και σκέφτηκα πως ίσως κάνω λάθος, αλλά καθώς προχώρησε ένιωσα εκωφαντικά σίγουρος πως η αρχική μου θεωρία είναι σωστή.

glory dayz

2009-07-01T05:15:00.003+03:00

To καρεδάκι που μόλις έβαψα, απο μια ιστορία, που θα διαβάσετε κάποιο αυγουστιάτικο σάββατο στο "9".

Αύριο φεύγω για μια βόλτα λίγων ημερών σε Βόλο και Κατερίνη, σα να λέμε party like it's 2oo6. Παω να καμαρώσω την αδερφή μου να φτάνει ένα βήμα πιο κοντά στο πτυχίο και να πείσω τους Accra Minoa να βγάλουν δίσκο (ΝΟΤ) , αντίστοιχα. Και να ξεφτιλίσουμε την υπόθεση χιούμορ, γιατι στην Αθήνα είμαστε δύο που γελάμε με αυτά τα αστεία, αλλά στο Βορρά είμαστε πολλοί.

Η Αθήνα χρειάζεται καμιά δεκαριά (συγκεκριμένους) Κατερινιώτες για να γίνει η τέλεια πόλη.

amazing thailand

2009-06-30T17:47:00.003+03:00

Σχεδιασα την παραπανω αφίσα για τα παιδιά της θεατρικής ομάδας "Υποκριτική +ουσία" για το θεατρικό που θα ανεβάσουν φετος, το οποίο είναι το Amazing Thailand του Λένου Χρηστίδη.

Για πληροφορίες για την ημερομηνία και τοποθεσία μπορείτε να επισκεφθείτε το event στο facebook, εδώ.

μπαλονια

2009-06-20T18:17:00.002+03:00

σήμερα έγραφα ήχους με το κασετοφωνάκι μου, απλα βγαίνοντας στο μπαλκόνι, και προσπαθούσα να φτιάξω κάτι όμορφο , κόβοντας και ράβοντας μετά, αλλά δεν..

μπορεί να φταίει το ότι βγήκα με το βρακι.

κάποιος άλλος παλιότερα έκανε κάτι αντιστοιχο, κι έβγαλε κάτι όμορφο.

γλυκια που 'ναι η ζωη χωρις μαλακες

2009-06-17T03:34:00.002+03:00

Σήμερα πήγα στο home studio του φιλου μου του γιώργου, που είναι ντραμερ και καναμε ενα πολυ όμορφο τζαμαρισματάκι. Εκείνος χαιρόταν για το καινούριο του ταμπούρο, κι εγώ που είχα απλώσει τα μωρά μου και τα κοίταζα (και έπαιζα).

Επίσης ξεκίνησα ένα 16σέλιδο σε 4 4σέλιδα επεισόδια, που θα διαβάσει όποιος ενδιαφέρεται τον αυγουστο (μάλλον) στο "9". Απ τα πιο εμπνευσμένα πραγματα που χω κανει εδω και 3 χρονια και κατι, για το περιοδικό. Το δευτερο καρε της πρωτης σελιδας.

little do i know

2009-06-15T00:27:00.003+03:00

Για να το χω εδω να το βλεπω και να χαιρομαι. Τώρα δε, που πηρα και ενα analog delay και μπορω να κανω και με το νομο τετοιους θορυβους...

2 αποριες

2009-06-15T00:14:00.004+03:00

α) Ολοι αυτοι που ενθουσιαζονται με τις μετριοτητες που παιζουν στο αθηναικο συναυλιακο γιγνεσθαι (sic), θα ηταν εξiσου ενθουσιασμενοι αν πληρωναν για να τις δουνε και
β) δεν ειναι αυτη η πιο γαματη μεδουσα ολων των εποχων;

πολυ ψαρι

2009-06-11T16:21:00.003+03:00

Ενα καρε απ' το δισελιδο που σχεδιαζω σημερα. Ως συνηθως μέρος ενος "diary" , κάθε Σάββατο με το 9 της Ελευθεροτυπίας.

Dm / G / C / Am

2009-06-10T13:39:00.002+03:00

Συζητάνε για ένα omnichord.

all aboard all aboard oh-oooooh

2009-05-27T00:09:00.002+03:00

yo! bum rush the show

2009-05-25T15:07:00.005+03:00

Η φάση ηταν ψιλομαλακία, αλλα προέκυψαν μερικές ωραιες φωτογραφίες. Για εκτεταμενο φωτορεπορταζ εδώ.

OPA 2

2009-05-24T04:31:00.002+03:00

Σήμερα, Κυριακη 24 Μαϊου, στις 10:30 το βράδυ, στην ταράτσα του Βios, o Τασος Παπαϊωαννου, ο Μιχαλης Διαλυνας, κάποιος που πηρε την θεση καποιου αλλου τελευταια στιγμη, κι εγω θα βρεθουμε εκει και θα συμμετασχουμε σε κατι που λεγεται "οverhead battles" και επι της ουσιας θα ειναι ενα "sketching battle" .

Θα σχεδιαζουμε δηλαδη σε διαφανειες που θα προβαλονται στον τοίχο. Αν εχει συννεφια εγω θα ζωγραφισω το σημα του μπατμαν και θα γυρισω τον προτζεκτορα στον ουρανο, ποτε δε ξερεις τι γινεται. Αν εχει και πολλους κιουρεητορζ στο χωρο τοσο το καλυτερο, ισως αποδωθει δικαιοσυνη.

Όλο αυτο το σκηνικο απ' οτι εχω καταλαβει γινεται στα πλαισια της Αrt Athina, ισως και να καταλαβα λάθος, ετσι κι αλλιως στο σάιτ του bios λεει οτι θα γινει στο Φαληρο (!) αλλα μη πιστευετε τι λεει το σάιτ του διοργανωτη, η αληθεια -οσο περιεργο και να ακουγεται- βρισκεται σε αυτο το μπλογκ. Εκτος κι αν ειναι κολπο για να μας στειλουν στην ταρατσα του bios και να το γλεντησουν με τιποτα ρεπλικες μας στο Φαληρο. Χμμ..

Αν ειναι στα πλαισια της Art Athina παντως θα ειναι η δευτερη φορα που συμμετεχω σε αυτη τη γιορτη του πολιτισμου και παρ' ολα αυτα ακομη δε μ' αρεσουν οι αγκιναρες ενω συνεχιζω να λατρευω με παθος τους Μοgwai. Iσως να εχω αναπτυξει ανοσια. Ομορφα.

Οπως και να χει, Κυριακη 24 Μαιου, 22:30 στην ταρατσα του BIOS.

re/align

2009-05-21T04:34:00.004+03:00

Ενα καρεδάκι απ' το δισέλιδο που μόλις τελείωσα. Σε λίγο καιρό θα δημοσιευτεί στο "9" .

dogvilles live

2009-05-19T00:51:00.004+03:00

Οι "The Dogvilles" κάνουν το τελευταίο live τους, για τα επόμενα χρόνια τουλάχιστον, στο After Dark, την Τετάρτη 20 Μαϊου. Το αγαπημένο σας μπλογκ εξασφάλισε μια αποκλειστική συνέντευξη με τον Πάνο, τον κιθαρίστα τους, ο οποίος μοιράστηκε μαζί μας τις ανησυχίες του για την πνευματική του κατάσταση, ενώ πρόλαβε να δείξει το rock attitude του στην τελευταία του πρόταση.

pan/pan says:

pws tha periegrafes th moysiki sas?

κασέρης says:

pan/pan says:

melwdiko rock?

κασέρης says:

xmm toxw skeftei polles fores

rock

ayto,sketo

pan/pan says:

a cool

κασέρης says:

pisteveis klotsaei?

pan/pan says:

oxi

κασέρης says:

paizei synexeia ayth h erwthsh,kai den kserw pws na apanthsw

otan o allos einai alternativas tha pei "a m." kai otan o allos einai klasikorockas tha pei "a zeppelin purple kai tetoia e,gamw"

kai niwthw ligo vlakas,alla den maresei na to periorisw

wxou grapsto nte

Η αφίσα του live ειναι ένα καρέ από το "Τώρα πια, ξυπνάω με τον ήλιο".

9 / Κάθε Σάββατο

2009-05-16T00:52:00.004+03:00

Το "9", το ενθετο για κομικς της Ελευθεροτυπίας, μετα απο 9 χρόνια, αλλάζει μέρα κυκλοφορίας, και πλέον θα διατίθεται δωρεάν με την Ελευθεροτυπία του Σαββάτου.

Αυτο συμπίμπτει με την επαναφορά του στις 48 σελίδες (απ' την δίαιτα των 32 σελίδων την τελευταία 3ετια). Επίσης συμπίπτει με την οργιώδη επαναδραστηριοποίησή μου στο περιοδικό. Μετριοφροσύνες.

ΕDIT: Τελικά, ειχαν απεργία σημερα και δεν κυκλοφορήσαν εφημερίδες(;)

τελείωνε

2009-05-15T03:36:00.004+03:00

3 καρέ απο μια σελίδα που μολις τελείωσα. Απο μια δισελιδη ιστορια, που σχεδιαζω με το brushpen πάνω σε καφε στρατσόχαρτο, κυρίως λογω της υφής του. Ξεραίνει γρήγορα το πινέλο και αφήνει ενδιαφέρουσες υφές.

athens voice

2009-05-13T23:14:00.004+03:00

Aυτό είναι το σαλόνι που εικονογράφησα για την Αthens Voice που κυκλοφορεί από αύριο, Πέμπτη 14 Μαϊου, στο κεντρικό θέμα της εφημερίδας για το Γκάζι.

update

2009-05-07T18:18:00.003+03:00

Στα πλαίσια του συμμαζέματος που κάνω στο site μου αυτες τις μέρες, είπα να προσθέσω κι ένα τμήμα sketchbook. Εχει διάφορα πράγματα, απο προσχέδια μέχρι σκίτσα που γίναν στο τρένο ή στο καράβι. Προς το παρον έχω ανεβάσει καμια σαρανταριά εικόνες, απ' το 2006 μέχρι σήμερα. Για ρίξτε μια ματιά.

a re/adjust diary

2009-05-06T15:59:00.004+03:00

Σήμερα στο "9" της Ελευθεροτυπίας έχει μια δισέλιδη ιστορία μου, με τίτλο a re/charge diary. Αυπνίες, φοβίες, ένα korg es-1 και άλλα τέτοια ντροπιαστικά. Γενικότερα, προβλέπεται να είναι πολύ συχνή η παρουσία μου στο "9" απο δω και πέρα (συγκεκριμένα απ την προηγούμενη εβδομάδα) γι αυτο όποιος γουσταρει ας συντονίζεται κάθε Τετάρτη.

EDIT: TO 9 AΛΛΑΖΕΙ ΜΕΡΑ, ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ ΘΑ ΔΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ

"ΠΑΡΤΕ ΒΕΛΟΝΕΣ ΚΑΙ ΚΛΩΣΤΕΣ.."

2009-05-04T05:02:00.003+03:00

Το 5ο αστερι στην φανέλα της Πανάθας μπήκε, κι ολα καλα.

Σε πιο καλλιτεχνικο τόνο (sic) εκανα καποιες ψιλοανανεώσεις στο site μου. Oι πιο εμφανείς είναι στον τομέα των κόμικς, όπου ανέβασα κάποια παλιότερα re/stor. diaries, καθώς και τις δυο πιο πρόσφατα δημοσιευμένες στο "9" ιστορίες μου, μια δισέλιδη και μια τετρασέλιδη.

Οι λιγότερο εμφανείς προσθήκες θα γίνουν αντιληπτές υποθέτω σε λίγο κόσμο. Όπως και να χει ριχτε καμιά ματιά, ψαχουλέψτε το. Είναι ωραίο site κι εχει και μουσικες.

ax erwta

2009-05-01T16:01:00.000+03:00

Mogwai - Mogwai Fear Satan from La Blogotheque on Vimeo.

τώρα πια, ξυπνάω με τον ήλιο / review

2009-04-25T05:26:00.004+03:00

Ο Αντώνης Σουβατζής της ομάδας του Comicdom, έγραψε ένα review για το "Tώρα πια, ξυπνάω με τον ήλιο", το οποίο με έκανε να χαμογελάσω, όχι τόσο για τα καλά του λόγια, όσο για την ευγένια με την οποία προσέγγισε αυτό που έκανα και τον ευχαριστώ πολύ γι αυτό.

Το review μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.

το σαμπλερ μου

2009-04-24T06:03:00.002+03:00

Mετά απο τα διάφορα κατα καιρούς cameos διάφορων φίλων μου στα κόμικς μου, ήρθε η ώρα για ένα δευτερο ρόλο στο σάμπλερ μου (που χαζα-χαζα το έχω 7 χρόνια). Για όποιον ίσως διερωτηθεί, έχω ένα Korg ES-1.

Το κομιξάκι σε λίγες βδομάδες λογικά στο "9".

και ξάφνου

2009-04-22T20:46:00.002+02:00